Το διπλανό είναι όντως το artwork του Suck It And See. Αν είσαι από τους τύπους που προτιμούν μια διαφήμιση του Dior από μια διαφήμιση γιαουρτιού σταμάτα την ανάγνωση εδώ.Κανείς δε μπορεί να αρνηθεί οτι ο 3ος δίσκος είναι ο δυσκολότερος. Ο 4ος όμως? Υπάρχουν μπάντες εκεί έξω που δεν κατάφεραν καν να φτάσουν στο μαγικό αυτό νούμερο και άλλες τόσες που μας έβαλαν στην αναμονή εδώ και χρόνια. Τα μαϊμούδια στον τέταρτο δίσκο τους συνεργάζονται για τρίτη (και φαρμακερή) φορά με τον John Ford. Μετά την αποπλάνηση σε σκληρά και δύσβατα μονοπάτια από τον Joss Homme(εκ των QUOTSA) στο προηγούμενο album τους φαίνεται να επιστρέφουν στην ασφάλεια του Indie Pop κρυστάλλινου κόσμου, που τα Βρετανικά μέσα έχουν οικοδομήσει αποκλειστικά για αυτούς, μπας και μείνει τίποτα όρθιο μετά την εισβολή του RnB των αποίκων από την άλλη μεριά του ατλαντικού.
Suck It And See: (english slang for "give it a try")
Προσωπικά δηλώνω φαν του Turner και της παρέας του. Τα προηγούμενα album τους έπαιζαν στο repeat για μήνες μετά την πρώτη ακρόαση(ναι ακόμα και το Humbug). Με τούτο δω όμως τα πράγματα εξελίχθηκαν λίγο διαφορετικά. Όταν έχεις να δεις το ξαδερφάκι σου 3 χρόνια και την τελευταία φορά που τα είπατε ήταν 14, στα 17 του περιμένεις να αντικρίσεις όλα τα εφηβικά κλισέ της ηλικίας. Το αραιό γένι που παραπέμπει σε τράγο, τα τελευταία σημάδια ακμής, μια αλλαγμένη μπάσα φωνή. Το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωσή μας.
Οι Arctic Monkeys, λοιπόν, κάνουν ότι επιβάλει η (μουσική)ηλικία τους και τίποτα παραπάνω.
Θεματικά θα λέγαμε ότι το album δεν κινείται προς μια κατεύθυνση αν και αρκετά κομμάτια καταπιάνονται με την ¨αγάπη" και τον "πόθο". Είναι αυτή η διαρκής πάλη μεταξύ του Turner-ικού ποπ ταλέντου και των ροκ ακουστικών καταβολών του συνόλου που σε συνδυασμό με τη σημειολογικά αποστειρωμένη παραγωγή του Ford δίνουν αυτή την αίσθηση του ολοκληρωμένου και τεχνικά άρτιου από την αρχή μέχρι το τέλος. Με γνώριμες και άμεσες μελωδίες στο εναρκτήριο "She's Thunderstorms" και στο "Suck It And See", ύφος 80's indie στο "The Hellcat Spangled Shalala" και garage διάθεση στο "Brick by Brick" δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια για να χαρακτηρίσεις το δισκάκι μονότονο. Η feelgood ατμόσφαιρα είναι σκόρπια παντού, μην ξεγελαστείς όμως και περιμένεις ένα ακόμα "What people think i am, that's what i'm not". Οι εκπλήξεις είναι για τα παιδάκια του νηπιαγωγείου, για τους ιθαγενείς του Νέου Κόσμου. Μην περιμένεις τέτοια πράγματα εδώ.
"At last. Είμαστε επαγγελματίες."
Το "Suck It And See" είναι σίγουρα ένας από τους καλούς δίσκους της χρονιάς. Δεν είναι ο καλύτερος των μαιμούδων, δεν είναι καν ο 2ος καλύτερος τους. Όπως φαίνεται από δω και πέρα ξεκινάνε μια νέα διαδρομή. Ας ελπίσουμε να μη διαλέξουν τη λύση της "τεχνητής" ωρίμανσης και του κλισέ ποιοτικού(τύπου Arcade Fire).
Μου λείπει το 14χρονο ξαδερφάκι μου...
Κανονικά έπρεπε να του βάλω 6.5, αλλά λόγω artwork θα πάρει
6.9/10
Lend an ear to:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου